هدف از مطالعه حاضر، طراحی یک سیستم سیار ثبت پیوسته pH شکمبه و مقایسه مقادیر ثبت شده pH با داده های pH حاصل از نمونه گیری از مایع شکمبه بود. سیستم ثبت پیوسته متشکل از یک الکترود مقاوم و یک دستگاه ثبت داده بود. یک وزنه 5.0 کیلوگرمی به الکترود متصل شد تا آن را در موقعیت کیسه شکمی شکمبه نگه دارد. الکترود از طریق کابل به دستگاه ثبت داده متصل بود و این دستگاه توسط یک کمربند روی جدوگاه گاو نصب شده بود. دستگاه ثبت داده که با یک باطری کار می کرد امکان ثبت حدود 13000 داده pH) و دما) را داشت .pH شکمبه یک راس گاو شیرده به مدت 3 روز بطور پیوسته (هر 10 ثانیه) ثبت شد تا عملکرد سیستم ثبت پیوسته pH با نمونه های جمع آوری شده از کیسه شکمی شکمبه و از همان محلی که الکترود قرار داشت مقایسه شود. نمونه گیری از مایع شکمبه در 3 زمان مختلف در روز (ساعت های 0.9، 0.12 و 0.15) در طی 3 روز آزمایش صورت گرفت. در هر نوبت، 3 نمونه مایع شکمبه جمع آوری شد، pH هر نمونه بلافاصله با استفاده از یک pH متر سیار تعیین شد و میانگین آنها با میانگین حاصل از 3 رکورد ثبت شده توسط سیستم ثبت پیوسته در همان زمان مقایسه شد.pH حاصل از نمونه گیری از مایع شکمبه (05.0 (6.12±بزرگتر (05.0 (P<از pH حاصل از سیستم ثبت پیوسته (04.0 (5.94±بود اما همبستگی بین دو روش برابر 82.0 (05.0 (P<بود. نتایج این آزمایش نشان داد که با سیستم ثبت پیوسته می توان pH شکمبه را بطور دقیق و در حالیکه گاو می تواند بطور طبیعی فعالیت های روزانه خود را انجام دهد تعیین نمود.

زمینه و هدف: PH مایع جنب یکی از عمده ترین شاخص ها در تعیین نوع افیوژن های پلور و تصمیم گیری برای نصب Chest-tube بوده و معیاری حساس برای تعیین سرنوشت یک پلورزی است. این مطالعه با هدف تعیین ارزش تشخیصی میزان PH در افتراق مایع پلور انجام شد.روش بررسی: این مطالعه با روش تشخیصی و تکنیک مشاهده ای روی 350 نفر بیمار مبتلا به افیوژن پلور مراجعه کننده به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام گردید. مقدار 20-30 cc مایع پلور بیماران اخذ و مقادیر پارامترهای قند، پروتئین، گلبول سفید و لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL) و اندازه گیری شد. حساسیت، اختصاصیت، ارزش پیشگویی کننده مثبت و منفی و کارآیی اندازه گیری هر یک از این فاکتورها در مقایسه با چهار فاکتور دیگر در افتراق افیوژن های پلور به اگزوداتیو و ترانسوداتیو بررسی و محاسبه گردید.یافته ها: از 350 نمونه مایع پلور 266 نفر اگزوداتیو و 84 نفر ترانسوداتیو بودند. بر اساس نوع مایعات تعیین شده حساسیت، ارزش پیش گویی کننده مثبت، کارآیی، ارزش پیش گویی کننده منفی و PH به ترتیب 75%، 72%، 61%، 26% به دست آمد.نتیجه گیری: با توجه به اینکه هنوز در اکثر بخش ها توصیه به انجام تمامی تست ها جهت افتراق افیوژن های پلور می گردد و این می تواند علاوه بر هزینه و صرف زمان دارای خطا و اشتباه باشد به نظر می رسد که تعیین میزان PH تنها جهت افتراق افیوژن های پلور بدور از هرگونه خطا و اشتباه باشد.

هدف از این پژوهش، مقایسه اثر بافر ترکیبی و بیکربنات سدیم بر عملکرد رشد و فراسنجه­های شکمبه­ای گوساله های نر پرواری هلشتاین با میانگین وزن 1/43±8/330 کیلو­گرم و سن 240 روز، تغذیه شده با جیره­ای پر­کنسانتره بود. آزمایش به مدت90 روز به همراه 10 روز عادت دهی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه جیره آزمایشی با نسبت علوفه به کنسانتره 20 به 80 درصد و 10 تکرار انجام گرفت. جیره­های آزمایشی شامل جیره شاهد (بدون بافر)، جیره پایه با یک درصد بیکربنات سدیم و جیره پایه با یک درصد بافر ترکیبی بودند. خوراک مصرفی روزانه، افزایش وزن ماهانه و گوارش­پذیری اندازه­گیری شد. خوراک مصرفی، تغییرات وزن و گوارش­پذیری تحت تاثیر جیره­های آزمایشی قرار نگرفت. بهترین ضریب تبدیل غذایی برای گوساله­های تغذیه شده با جیره حاوی مکمل بافر ترکیبی بود (05/0>P). افزایش وزن روزانه در گوساله­های تغذیه شده با بافر ترکیبی نسبت به گروه شاهد بیشتر بود (05/0>P). نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه در جیره­ شاهد نسبت به بافر ترکیبی بیشتر بود (05/0>P). pH مایع شکمبه گوساله­ها دو ساعت پس از مصرف خوراک در جیره شاهد کمترین بود (05/0>P). نتایج پژوهش حاضر نشان داد بافر ترکیبی مورد سنجش در مقایسه با بیکربنات سدیم در کنترل شرایط اسیدی شکمبه گوساله های تغذیه شده با جیره های پر کنسانتره عملکرد بهتری به خصوص از نظر بهبود ضریب تبدیل غذایی داشت و به نظر می رسد افزودن آن به چنین جیره هایی مفید باشد.

سابقه و هدف: با توجه به اینکه سنجش pH و Pco2 مایع جنب در تشخیص افتراقی علل مختلف ایجاد کننده پلورال افیوژن کمک کننده است جهت اندازه گیری pH و Pco2 مایع پلور، نمونه ها را بلافاصله بعد از توراکوسنتز در یخ نگهداری می کنند. از طرفی pH تحت بعضی شرایط بالینی در محیط Invivo و در دمای هوای اتاق بدون تغییر باقی می ماند. در این مطالعه تغییرات pH، Po2، Pco2 و Hco3 مایع پلور بلافاصله پس از توراکوسنتز (To) و یک ساعت بعد از ماندن در دمای اتاق آزمایشگاه (T1) در بیماران مبتلا به پلورال افیوژن مراجعه کننده به بیمارستان شهید بهشتی کاشان سال 1380 انجام گرفت.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی کاربردی بر روی 84 بیمار مبتلا به پلورال افیوژن صورت پذیرفت. آسپیراسیون مایع پلور در حالت نشسته جهت اندازه گیری pH، Po2، Pco2 و Hco3 در ساعت صفر و یک ساعت بعد از توراکوسنتز انجام شد و تغییرات با زمان مقایسه شد. ضمناً نمونه خون و مایع پلور جهت افتراق ترانسودا و اگزودا بررسی شد. در نهایت داده ها تحت آنالیز آماری قرار گرفت.یافته ها: بین PH T0 و PH T1 (یکساعت بعد در هوای اتاق آزمایشگاه) مایع پلور به پلورال افیوژن ارتباط معنی داری مشاهده نشد. بین Hco3 T0 و Hco3 T1 نیز اختلاف معنی دار مشاهده نشد و بین Po2 T0 و Po2 T1 اختلاف معنی دار مشاهده شد. از کل 84 بیمار 33 بیمار به پلورال افیوژن ترانسوداتیو و 51 بیمار به نوع اگزوداتیو مبتلا بودند. در گروه ترانسوداتیو بین pH، Pco2، Po2 ساعت صفر و pH ، Pco2،Po2  یک ساعت بعد ارتباط معنی دار مشاهده شد. ولی بین Hco3 T0 و Hco3 T1 اختلاف معنی دار مشاهده نشد. در گروه اگزوداتیو فقط بین Po2 T0 و Po2 T1 ارتباط معنی دار مشاهده شد.نتیجه گیری: جهت اندازه گیری pH، Pco2 و Hco3 نیازی به نگهداری مایع پلور بلافاصله پس از توراکوسنتز در یخ نیست. Po2 در هر مایع اگزوداتیو و ترانسوداتیو پس از یک ساعت افزایش یافت و تغییرات PH و PC2 در مایع ترانسودا در طی زمان نسبت به مایع اگزودا بیشتر بود. در مایع ترانسودا PH و PC2 علاوه بر Po2 تغییر معنی دار پیدا کرد.

مطالعه حاضر جهت بررسی ارتباط بین چربی و پروتئین شیر با تغییرات pH شکمبه در گاوهای شیری در گله های مورد مطالعه انجام گرفت. در این خصوص تعداد 84 راس گاو شیری هلشتاین در 7 گله در روزهای شیرواری 60 تا 150 روز (از هر گله 12 راس) انتخاب شدند. نمونه های شیر جهت آزمایش چربی و پروتئین اخذ شدند. نمونه های مایع شکمبه با استفاده از روش رومنوسنتز انجام شد و pH آن با استفاده از pH متر پرتابل اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که ارتباط معناداری بین pH شکمبه با چربی شیر وجود ندارد ولی این ارتباط بین پروتئین شیر و pH شکمبه مثبت و معنا دار بود (p<0.05). نتایج این مطالعه نشان می دهد که کاهش pH شکمبه و کاهش چربی شیر در وضعیت هایی به وجود می آیند که در آن یک جیره با کنسانتره بالا و فیبر کم (عدم بالانس جیره) به گاو شیری داده می شود و به این صورت بیان شود که اسیدوز تحت حاد شکمبه در وضعیت هایی که کاهش چربی شیر به وقوع می پیوندد پیشرفت می کند. از طرف دیگر باید توجه داشت از آن جایی که دوره و شدت بیماری ممکن است کم باشد و مدت زمان کاهش pH شکمبه به زیر نقطه برش کوتاه باشد و بیماری در گله به صورت متناوب و مزمن یا اسیدوز تحت حاد مزمن شکمبه دیده شود که با نشانه های بالینی همخوانی نداشته باشد. هنگام فرموله کردن جیره باید کلیه موارد مربوط از قبیل نوع مواد خوراکی، روش های پروسس کردن آن ها، مواد افزودنی به جیره و میزان هضم فیبر و نشاسته نیز در نظر گرفته شود تا علاوه بر حفظ pH شکمبه در مقدار مطلوب آن تغییرات چربی و پروتئین نیز کمتر بوده و تولید شیر در گله نیز در حد اپتیمم خود باشد.

اسیدولاکتیک شکمبه بیماری متابولیکی ناشی از خوردن بیش از حد مواد کربوهیدرات با قابلیت تخمیر بالا می باشد. به منظور انجام پژوهش حاضر 5 راس گوسفند نر یکساله نژاد لری با وزن متوسط 40 کیلوگرم انتخاب گردید. سپس با استفاده از تکنیک رومینوستمی، فیستول گذاری شکمبه انجام پذیرفت. قبل از تلقیح ساکاروز به درون شکمبه ، به منظور تعیین محدوده طبیعی فراسنجه های مورد نظر (الکترولیتهای سرم خون: سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفر، هماتوکریت خون، نیتروژن اوره خون pH شکمبه و میکروفلور شکمبه) ضمن ثبت علائم حیاتی خونگیری از ورید وداج و نمونه گیری از شکمبه صورت گرفت. جهت ایجاد تجربی بیماری مقدار23.15  گرم ساکاروز به ازا هر کیلو وزن بدن توزیع شده، به درون شکمبه تلقیح گردید. به منظور بررسی فراسنجه ها و فاکتورهای مذکور در ساعتهای48 ,24 ,12 ,9 ,6, 3 و 72 خونگیری از ورید وداج و نمونه گیری از شکمبه انجام پذیرفت. در خاتمه گوسفندان کالبد گشایی شده و نمونه گیری از بافت شکمبه جهت بررسی هیستوپاتولوژی صورت پذیرفت.